شعرهای نورانی

دریا را کجا ریختی

 
گیریم خدا پشت ابرهای سفید و سیاه پنهان  
ناخدا! 
دریا را که آورده بودی کجا ریختی؟ 
چراغی را که شاید بیاورم  
کف دست کدام سیاره بگذارم  
آدم که شانسی ندارد  
فوت میکنم که زمین سردتر شود  
دستی که جهان را بر مدار دیگر بگذارد، کو!؟ 
زمستان برفهایش را تمام کرد  
زمین را هی دم خورشید قل ندهید 
ملوانان! روی دریا دیوار کار بگذارید  
زلزله دارد هشدار میدهد به این دهکده  
زمین که شانسی ندارد  
ما دوباره آدم نمیشویم  

علی عبدالرضایی

mojtabanourani.blogfa.com