غلامرضا بروسان
یک بند انگشت بلبلم
تویی که تا آرنج گوزنی.
تنها تو وقتی صدا میزنی
نامم دهان به دهان می چرخد
ماه کامل می شود
و با ده انگشت می تابد.
بلبلی پشت سنگ می خواند
با رگه هایی از طلا
دستت
مثل یک شعر سیاسی گرم است.
غلامرضا_بروسان
mojtabanourani.blogfa.com
+ نوشته شده در شنبه پنجم مهر ۱۳۹۹ ساعت 4:20 توسط مجتبی نورانی...شاعر
|