شعرهای نورانی

من ترا سرتاسر نبودم

من خودم را پوشیدم
فصل نبود
در لباس بی‌فصل

من ترا سرتاسر نبودم
من تو بودم
من ترا خوب گفتم
که گلهای شمعدانی را پوشیدم.

اتاق من دیگر سفید است
گلدان اکنون خالی است 
مرا دوست بدار 
گلدان گل می‌دهد
اتاق سفیدتر می‌شود
مرا دوست بدار 
گلدان گل می‌دهد
اتاق سفیدتر می‌شود
مرا دوست بدار.

من در اتاق سفید 
ترا خفته ام
ترا پوشیده ام
سفیدی را صدا نمی‌کنم. 
مرا دوست بدار.

احمدرضا_احمدی

mojtabanourani.blogfa.com